บทที่ 23 บทที่23

รุ่งเช้าของวันหยุด

บนโต๊ะอาหารของเช้านี้ เฮียเซนต์และผมนั่งทานกันอย่างเงียบๆ โดยไม่มีใครสนทนากัน เรื่องราวของเมื่อวานมันยังทำให้ผมรู้สึกเศร้าใจอยู่มาก ที่เศร้าไม่ใช่เพราะสงสารหรือเห็นใจคนที่จะฆ่าผมหรอกนะ ที่ผมเป็นแบบนี้เพราะกำลังรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยหลายๆอย่างที่อาจจะเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

ระหว่างที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ